Elif’ ime

6 Günlük iken kalp ameliyatı gecirip tam 116 gün yogun bakımda ,oksijen desteği için makinalara bağlı savaşan, açılan trakeostomisini tam 1 ay sonra kendi kendine çıkararak 30 Ağustos Zafer Bayramında kendi zaferini ilan edip evine gelen Elif im.Benim azimli prensesim. Seni çok bekledim anne cigim. Özen bezene yaptırdığım beşiğine her bakışim da ablandan ve babandan gizli gizli çok ağladım bitanem. Sarılık olduğun zaman hastanede üzerine orttugumuz sarı tulbenti bile azar azar kokladim. Sırf kokun kaybolması diye. … Sen Hep savaştin. O minicik bedeninle direndin. Ben de seni hiç yanlız bırakmamaya çalıştım. Her gün yanına gelip türlü bahaneler ile 5 dakika fazla kalabilmek için yanında herseyi yaptım. Elimden de başka hicbirsey gelmedi ki… Çok sevdim seni. Her seferinde kokunu içime çeke çeke dokundum sana.Sense boncuk gözlerine bakıp hep güç verdin bana. Çok şükür artık evimizdeyiz.Seni kucağıma her alışimda sukrediyorum. Önümüzde minik bir sınavımiz daha var.Onun da üstesinden geleceğiz Allahın izni ile.Rabbim sana,ablana ve tum bebeklere sağlıklı ,analı babalı bir ömür nasip etsin. İyi ki doğdun annecigim . İyiki benim kızım oldun. Bu savasimizda yanımızda olan doktorlarimiz ve yoğun bakım meleklerimiz sizlerde iyi ki varsınız.

Yazan: Annesi, Hülya inceel, hulya80536@mynet.com

Diğer Öykülere Ulaşmak İçin Tıklayınız

Bir Cevap Yazın